ithaf

sokağın, camdan görünmeyen kısmına küfür ettim bugün saat sekizi çeyrek geçiyordu. dudağın dudağımdan ayrıldığı an ciğerlerime nefes yerine özlemekler doluyor, dudağın dudağımdan ayrıldığında saat daha sekizi çeyrek geçmiyordu. 

binlerce insanla yan yana oturdum belki, hepsini toplasan düştükleri yeri bile yakamazlar, sen soluma düştüğünden beri bastığım her yer yangın yeri, sen yanıma oturup içimi körüklediğinden beri gördüğüm her damla suyu düşman bilirim. yüzüme binlerce insanın nefesi çarptı belki, hepsini toplasan anca bir kör bıçak kesiği, senin boynuma çarpan kesik nefeslerinden beri tırnaklarımın ucuna kadar her yerim kağıt kesiği gibi. binlerce insan dinledim belki, hepsini toplasan bir hece bile etmiyorlar, sen kulaklarıma dolduğundan beri milyonlarca ciltlik ansiklopedileri ezberlemiş gibi enginim.

uyurken tuttuğum elin, elimi sıkmaya devam ettiği sürece, seni sevmek için yaşayacağım. aksi bana toprak giydirir sevgilim.